Det kjennast nærmast obligatorisk å gå på ein topp når du først er i Jotunheimen. Dei ropar frå alle kantar og kan skilte med kvalitetar for ein kvar smak. Kva med spektakulære Falketind, steinete Fanaråken, mjuke Galhøpiggen, eller litt beskjedne Knutshøe?

Men det hadde ikkje vore toppar utan dei meir lågmælte dalføra. Det er her nede under tåka, ved sildrande elvar og på frodige marker, at folk i alle tider har helde til. Sjølv i ville Utladalen, eit av Europas djupaste dalføre, har det vore busetnader. Og toppane, kva skulle ein der oppe å gjere? Vi spurde oss det same og tok turen gjennom djupet.